idare edilecek durum yok

2008 yılının son ayları ile dünyanın gündemine oturan ekonomik kriz, dev şirketler,dev ülke bütçeleri,yıkılması olanaksız dev fonlar derken,sonunda tek tek herkese ulaşmayı gerçekleştirdi
2009 yılına girerken bütün kemerler sıkılmaya, harcamalar başaşağı gitmeye,işten çıkarmalar ve işsizler ordusunun sayısı rekorlara ulaşmaya, her kesimi kötümser bir gelecek kaygısı sarmaya devam ediyorken, bir yandan da ülkelerin mali kurtuluş reçeteleri,kriz profesörleri tarafından dile getirilmeye ve uygulanmaya çalışılıyor. Ancak bir yandan da bu çabaların çok kısa zamanda olumlu sonuçlar doğuramayacağı da yana yakıla ifade ediliyor. İşin enteresan tarafı ise,bulunan en gerçekçi çözümün, insanları alışverişe yönlendirecek ve piyasayı durgunluktan kurtaracak şok fiat indirimleri,borçları erteleme,tüketim kurnazlıkları gibi cinliklerle durgunluğu önlemek veya en azından piyasalarda bir hayat belirtisi yaratmak
olmasıdır. Oysa ki insanoğlu, böyle ekonomik kriz ortamında,hayati gereksinmelerinin dışında başkaca bir alışverişe
gönüllü olmaz sanırsınız. Tabii böyle durumlarda ortaya çıkan bir de kriz fırsatçıları vardır ki, bunlar her çeşit malın fiatlarının dibe vurduğu ortamlarda en büyük alıcıdırlar, adeta birer ölü soyuculuğu rolündedirler. Bu insanlar batmış, çaresiz kalmış,hatta bazıları intihara kadar sürüklenenlerin peşindedirler. 2009 yılında bu acımasız ekonomik çaresizlik ve av
savaşını gölgede bırakan olay ise, bir ülkenin, çoluk çocuk, ihtiyar, hasta demeden , başka bir acımasız ülke tarafından topyekün yok
edilmesini, canlı yayınlarda bütün dünyanın kılını kıpırdatmadan
izlemesidir. Öyle ki gerektiğinde ,bir yunus balığını, bir köpeği veya kediyi kurtarmak için cansiparane uğraş verenler, bu uğurda milyarlar harcamayı göze alanlar bu insanlık dramına hayret edilecek bir şekilde kayıtsızdırlar. Anlaşılıyor ki o ülkenin insanlarının, küçücük bebelerinin bir kurtarıcısı yoktur ve onlara
yapılanları görmezlikten gelmek ve sonra hiçbirşey olmamış gibi
davranmak,bu kör vicdanların tarihe nasıl bir not bırakacakları da umurlarında değildir. Ancak her zalim, birey olsa da ,devlet olsa da bir gün gelir, hesap verir. Bu hesap ta bazan faizi ile sorulur. İşte o zaman da aynı ekonomik krizlerde olduğu gibi daha güçlü ölü soyucuları devreye girer, böyle biline..........